İnsanı insan yapan şeylerden biri de iletişimdir. Gerçek iletişim, sadece konuşmak ya da dinlemek değildir. Karşınızdakini gerçekten görmeye, anlamaya ve kabul etmeye çalışmaktır. Ama ne yazık ki günlük hayatımızda bu derinlikte iletişim kurma alışkanlığımız giderek azalıyor.
Saygı, iletişimin temelidir. Karşınızdaki insana saygı duymadan kurduğunuz her diyalog, er ya da geç bir çatışmaya dönüşür. Saygı demek, karşınızdakinin fikirlerini, duygularını ve varlığını olduğu gibi kabul etmek demektir. Bu, onunla aynı fikirde olmanız gerektiği anlamına gelmez. Sadece onun da sizin kadar değerli bir birey olduğunu kabul etmeniz gerektiği anlamına gelir.
Empati ise saygının bir adım ötesidir. Empati, kendinizi karşınızdakinin yerine koyabilme becerisidir. Onun gözünden dünyaya bakabilmek, onun hissettiklerini hissedebilmektir. Bu, doğuştan gelen bir yetenek değildir; geliştirilmesi gereken bir beceridir. Ve maalesef, birçoğumuz bu beceriyi geliştirmek için yeterli çabayı göstermiyoruz.
İnsanları oldukları gibi görmek, belki de en zor olanıdır. Hepimiz, karşımızdaki insanları kendi kalıplarımıza, beklentilerimize ve önyargılarımıza göre şekillendirme eğilimindeyiz. Birini tanıdığımızda, onu olduğu gibi değil, olmak istediğimiz şekilde görmeye çalışırız. Bu, hem o kişiye hem de kendimize yapabileceğimiz en büyük haksızlıklardan biridir.
Bir insanı gerçekten görmek cesaret ister. Çünkü karşınızdaki insanı olduğu gibi gördüğünüzde, onu değiştiremeyeceğinizi de kabul etmiş olursunuz. Ve bu kabul, birçoğumuz için rahatsız edici bir gerçektir. Biz, etrafımızdaki insanları kontrol etmeye, yönlendirmeye, kendi isteklerimize göre şekillendirmeye alışmışızdır. Bırakmak, kabul etmek, olduğu gibi sevmek — bunlar kolay şeyler değildir.
Ama işte gerçek iletişim tam da burada başlar. Karşınızdakini değiştirmeye çalışmayı bıraktığınızda, onu dinlemeye başlarsınız. Onu dinlemeye başladığınızda, anlamaya başlarsınız. Ve anlamaya başladığınızda, aranızda gerçek bir bağ kurulur. Bu bağ, herhangi bir manipülasyondan, herhangi bir kontrol mekanizmasından çok daha güçlüdür.
Günümüzde iletişim araçları her zamankinden fazla, ama gerçek iletişim her zamankinden az. Sosyal medya, mesajlaşma uygulamaları, video görüşmeleri — bunların hepsi birer araçtır. Ama araç ne kadar gelişmiş olursa olsun, onu kullanan insanın niyeti değişmezse bir şey değişmez. Karşınızdakini gerçekten görmek istemiyorsanız, dünyanın en iyi iletişim teknolojisi bile sizi birbirinize yaklaştıramaz.
Ben inanıyorum ki, dünyadaki birçok sorunun temelinde iletişimsizlik yatmaktadır. Aileler dağılır çünkü birbirlerini dinlemeyi bırakmışlardır. Arkadaşlıklar biter çünkü birbirlerini olduğu gibi kabul etmeyi reddetmişlerdir. Toplumlar kutuplaşır çünkü farklı düşünen insanları anlamaya çalışmak yerine, onları düşman ilan etmek daha kolaydır.
Gerçek iletişim bir seçimdir. Her gün, her an yeniden yapabileceğiniz bir seçim. Karşınızdaki insana saygı duymayı, onu dinlemeyi, anlamaya çalışmayı ve olduğu gibi kabul etmeyi seçebilirsiniz. Bu seçim kolay değildir. Ama yapabileceğiniz en değerli seçimlerden biridir.
Ve belki de en önemlisi: bu seçimi önce kendinize karşı yapmanız gerekir. Kendinizi olduğunuz gibi kabul etmeden, başkalarını olduğu gibi kabul etmeniz mümkün değildir. Kendinize saygı duymadan, başkalarına gerçek anlamda saygı duymanız mümkün değildir. Kendinizi dinlemeden, başkalarını gerçekten dinleyemezsiniz.
İletişim içeriden başlar. Ve dışarıya yayılır.